جناب مزروعی
با سلام خوب شد که بفکر راه اندازی سایت شدی بشرط اینکه ادامه دهی .
حضرت عباسی این حزب مشارکت شما و شما "اصلاح طلبان" که یهتر است بگویم اصلاح طالبان چه گندی که به این مملکت نز دید میفرمائید چگونه؟
من در اختیار شما هستم تا چند نمونه را بگویم مستند.
مشروط به اینکه قنول کنی که سیاست کار شما و دوستانتان نیست.

اصفهان-- سیروس اسدی
در ضمن به این رفیقتان آقای معین هم بفرمائید
مردم در سال 76 یکبار اشتباه کردند .
"ما را به خیر تو امید نیست شر مرسان"

اين اشرف سبزواری به هر وبلاگی می رود و از شدت طنازی و خوشمزگی و بيکاری احاديث صد من يه غاز از خودش جعل می کند و در نظر خواهی ها می گذارد. اگر نظرخواهی تان فيلتر دارد نبايد نخاله های به اين درشتی از آن رد شوند. اگر هم ندارد که چه بهتر.

سلام
در خارج از کشور (مثلا کانادا که من الان زندگی میکنم) هفته‌ای دو روز( شنبه و یکشنبه) مردم تعطیل هستند.به علاوه تعطیلات کریستمس که حدود ۱۰ روز است و ۱۰ روز دیگر در بین سال. با فرض اینکه هفته ۵۰ روز باشد در مجموع میبینید که ۱۲۰ روز تعطیل هستند. در ایران پنج‌شنبه‌ها جاهای محدودی تعطیل هستند. بنابراین میتوان گفت در ایران ۵۰ + ۳۵ = ۸۵ روز تعطیلات هست. بنابراین طبق تجربه‌ی من مشکل تعطیلات نیست. اینجا مردم در روزهای غیر تعطیل حسابی کار میکنند و از تعطیلات هم نهایت استفاده را میبرند. به این طریق با روحیه‌ی بهتری به محیط کار برمیگردند. به نظر من بهتر است کمی تعطیلات را در طول سال پخش کرده و به آن نظم بیشتری بدهیم. مثلا اینجا اغلب تعطیلات طوری است که دوشنبه یا جمعه باشد که با اتصال به آخر هفته مردم سه روز متوالی تعطیل باشند. بنابراین به طور خلاصه نکته‌ی مهم مدیریت تعطیلات است و برای کارایی بالای جامعه تعطیلات لازم است. البته این نکته را هم باید در نظر داشت که اینجا امکان تفریح هم برای مردم بیشتر از ایران هست و آنها میتوانند از تعطیلاتشان خوب استفاده کنند و خستگی را از تنشان با درآرند.

هم در زمان اردشیر پاپکان و هم در صدر اسلام تعطیلات امری مذموم بوده است. در یکی از سنگ نبشته ها داریوش میگوید: وای بر قومی که تعطیلاتش از دو پراویش (11 روز) تجاوز کند. در صدر اسلام هم به نقل از امام جعفر صادق (ص) آورده شده است : آنها که یک روز تعطیل را به روز دیگر وصل میکنند از انکار کنندگانند. زنهار که به تعطیلات مسکتی (بیش از دو هفته) بپردازید. تعطیل طولانی جزایی به اندازه قطع شیر نوزاد یتیم دارد که هر دو مستوجب انعکاف است.

این مسأله به نظر من ریشه فرهنگی دارد، در روزهای غیر تعطیل هم مگر میزان کار مفید ما چقدر است؟.. من به عینه می بینم در شرکت ها و سازمان های مختلف چطور از وقت دزدی می شود! .. و چطور افراد وقتشان را به بطالت می گذرانند، و در قبال آن پول هم می گیرند، شاید یک طرف قضیه به نفت برگردد ولی این همه ماجرا نیست... تربیت ما صحیح نیست، و همینطور جدیت در کارها دیده نمی شود، نمی خواهیم برای هیچ کاری به خودمان سختی بدهیم، ایرانی هایی که به خارج از کشور رفته اند، می گویند که صبح تا شب باید به شدت کار کنند، این را در وبلاگهایشان می توان خواند و فهمید... در آنجاها کارها درست تعریف شده و تقسیم شده است... و وظیفه هر فرد مشخص است، ما صنعتی شده ایم، ولی فرهنگمان فرهنگ مدرن و صنعتی نشده است!