بنده پس از ثبت نام براي انتخابات در حوزه انتخابيه تهران، البته به اصرار فراوان دوستان، به عنوان عضو «هيات نظارت بر مطبوعات» همراه ديگر اعضا عازم سفر به كشورهاي سوريه، اردن، لبنان و كويت شدم. طبعا" در سفر پيگير اخبار بودم و در كويت بود كه خبر رد صلاحيت خودم و بسياري از دوستان اصلاح‌طلب در مجلس و بيرون را شنيدم و شكل‌گيري تحصن نمايندگان در اعتراض به اين اقدام را.
خود به خود پس از ورود به ايران به جمع تحصن كنندگان پيوستم، اما چون تحصن به نتيجه لازم نرسيد متحصنين تصميم به استعفاي دسته جمعي گرفتند كه اين اقدام با خواندن متني، كه فكر مي‌كنم از متن‌هاي خواندني و ماندني تاريخ مجلس ششم است، توسط ميردامادي و بنده انجام شد، و البته همه استعفا دهندگان تقاضاي استعفاي فردي خود را هم به رئيس مجلس دادند، چون در آئين‌نامه داخلي مجلس موضوعي به عنوان استعفاي دسته‌جمعي وجود ندارد و شكل قانوني آن درخواست استعفاي فردي است.
روزي كه اينكار انجام شد مصادف بود با روز 12 بهمن‌ماه 1382 كه آغاز دهه فجر بود و .... پس از اين‌روز مجلس بمناسبت دهه فجر و در پيش بودن انتخابات مجلس هفتم در يكم اسفندماه تعطيل شد.
در ايام تعطيلي مجلس، ماها پيگير موضوع بوديم كه چگونه با برگزاري انتخابات و پيامدهاي آن مواجه شويم. توافق شد كه با استعفاي فردي اعتراض خود را ادامه دهيم. درخواست استعفاي بنده و خانم حقيقت‌جو مطرح بود، اما در جمع دوستان طرح استعفاي بنده را به دو دليل عقب انداختند يكي به دليل عضو هيات نظارت بودن و ديگري به عنوان عضو كميسيون برنامه بودجه، چون رسيدگي به لايحه بودجه در پيش بود. بهرحال در اولين جلسه پس از تعطيلي يعني روز دوشنبه 14 اسفندماه 1382 با حرف و حديث‌هايي كه پيش آمد بالاخره استعفاي خانم حقيقت‌جو مطرح شد و به تصويب رسيد.
الحق و الانصاف خانم حقيقت‌جو سنگ تمام گذاشت و به بهترين وجه و با رساترين تعابير اعتراض خود و اصلاح‌طلبان را نسبت به برگزاري انتخابات اعلام كرد.
پس از اين استعفا مجلس وارد رسيدگي به لايحه بودجه شد.
بلافاصله پس از اتمام رسيدگي به لايحه بودجه، استعفاي دوم از سوي «ميرمحمود يگانلي» نماينده اروميه در تاريخ سه‌شنبه 18/12/82 طرح و به تصويب رسيد. آقاي يگانلي نماينده آزاده و مخلص مجلس ششم با متني كه خواند ضمن اعتراض به روند ناصواب انتخابات مجلس هفتم بر پايبندي و استواري اصلاح‌طلبان در عمل به وعده‌هاشان تاكيد كرد. در اين مسير آقاي آرمين نيز در تاريخ دوشنبه 25/12/1382 استعفاي خود را مطرح كرد كه به تصويب رسيد. بيانات آرمين در علل طرح استعفايش تاريخي و بيادماندني است.
پس از عيد نوروز باز بر سر ادامه استعفاءها بحث شد و نظر غالب بر طرح آنها قرار گرفت. در اينجا بود كه قرار شد استعفاي بنده مطرح شود، و البته در بين برخي دوستان ما در مورد كارايي استعفاء ترديد بوجود آمده بود و ضمني به من گفتند كه ما به استعفاي شما راي نمي‌دهيم.
سرانجام طرح استعفاي بنده در روز چهارشنبه 26 فروردين ماه 83 در دستور كار مجلس قرار گرفت و انجام شد، اما در ميان بهت و حيرت بنده، و عليرغم تلاش برخي دوستان براي جمع‌آوري راي موافق، استعفاي بنده راي نياورد و ناچار از ماندن در مجلس ششم شدم. هرچند اين واقعه نوعي شوك براي ما بود و در بيرون مجلس نيز با واكنش‌ها و تحليل‌هاي متفاوتي روبرو شد، اما جريان استعفا ادامه يافت و در روز يكشنبه 30 فروردين 83 با طرح استعفا بهزاد نبوي به اوج خود رسيد. بهزاد در طرح دلايل اعتراض خود سنگ تمام گذاشت به طرح مسائلي پرداخت كه هنوز هم مسائل روز جامعه ماست و البته حرفهاي او واكنش‌ها و اعتراضاتي را در مجلس برانگيخت كه مرتبط با «حكم حكومتي» و «ولايت فقيه» بود.
در مورد اينكه چرا استعفاي من راي نياورد هنوز نمي‌دانم چه بگويم اما اينرا مي‌دانم كه برخي دوستان ما، به ويژه اعضاي كميسيون برنامه و بودجه و مجمع نمايندگان اصفهان، كه علائقي به من داشتند و در ضمن حضورم را براي رسيدگي به لايحه برنامه چهارم توسعه مفيد مي‌دانستند راي موافق ندادند و البته دوستان مجمع روحانيون و كارگزاران نيز براي راي نياوردن استعفاي بنده در آنروز فعال شدند، و بالاخره شد آنچه شد.
در انتها جدولي را كه يكي از دوستان به لحاظ آماري درباره استعفاهاي طرح شده در مجلس ششم تهيه كرده، مي‌آورم. با نگاه به اين جدول روند رايي كه در مورد استعفاها بدست آمده و استثنايي كه در مورد من بوجود آمد بخوبي پيداست. و در نهايت عملكرد ماهاست كه در تاريخ و پيشگاه خداوند مي‌ماند و فرصتهاي داده شده و پيش آمده فقط براي آزمون ماست.

تاريخ استفا - نوع راي - سفيد(موافق) - كبود(مخالف) - زرد(ممتنع) - جمع آراء
4/12/82 - فاطمه حقيقت جو - 124 - 42 - 2 - 168
18/12/82 - ميرمحمود يگانلي - 113 - 35 - 6 - 154
24/12/82 - محسن آرمين - 103 - 49 - 7 - 161
26/1/83 - علي مزروعي - 92 - 77 - 5 - 174
30/1/83 - بهزاد نبوي - 154 - 22 - 2 - 183