سئوال این است که دلیل آشفتگی بازار ارزهای خارجی در هفته های اخیر چیست؟ آیا ناشی از تشدید تحریم های اقتصادی و دست های پنهان خارجی و عوامل داخلی شان است؟ و یا ناشی از سوء مدیریت و سیاست های اشتباه و آشفته و نامنسجم اقتصادی که از زمان روی کارامدن دولت احمدی نژاد بر اداره کشور تحمیل شده است؟

متن گفتگوی جرس با علی مزروعی در زیر می آید:

پر رنگ ترین نقاط قوت و ضعف مجلس هشتم از نظر شما کدام است؟

مجلس هشتم، یک مجلس برآمده از نظارت استصوابی و فرمایشی بوده و به نظرم عملکردش هیچ نقطه قوتی نداشته است؛ این مجلس در مقایسه با مجالس قبل، حتی مجلس هفتم که باز هم فرمایشی بود، به مراتب ضعیف تر عمل کرد و در دو زمینه قانون گذاری و نظارت از ضعیف ترین مجالس ایران بود به خصوص در زمینه نظارت، زیرا هیچگونه نظارتی بر عملکردها انجام ندادند و به گونه ای شد که دولت و قوه قضائیه هر کاری خواستند کردند.

بدترین کاری که مجلس هشتم انجام داد؛ تهیه و تصویب طرح نظارت بر نمایندگان مجلس بود که چوب پایانی بر استقلال مجلس و نمایندگان شد و خود مجلسی هایی که موافق بودند نیز عملا مرگ مجلس را امضا کردند.

آقای مزروعی نزدیک به سه سال از انتخابات سال 88 می گذرد و آقایان موسوی و کروبی در حصرند و شمار بسیاری از از اصلاح طلبان در زندان هستند، حالا در یک انتخابات دیگر و دوره نهم مجلس باز هم حاکمیت همه را به انتخابات دعوت می کند، به نظر شما این دعوت از چه کسانی و به چه انگیزه ای است؟

حاکمیت با عدم پایبندی به شرایط یک انتخابات آزاد و منصفانه عملا امکان حضور اصلاح طلبان را منتفی ساحته است. اما در اینکه حاکمیت دنبال این است که از فرصت انتخابات برای بازسازی مشروعیت از دست رفته خودش استفاده کند تردیدی نیست.این گزارشی که از سوی کمیسیون اصل نود در مجلس خوانده شد بازتابی بود در قبال موضع اصلاح طلبان که اعلام کرده اند در انتخابات شرکت نمی کنند. البته رسانه های حکومتی به دروغ ادعا می کنند که برخی اصلاح طلبان نامزد شده و در انتخابات شرکت می کنند تا از این طریق موضع عدم شرکت اجماعی اصلاح طلبان در انتخابات را مورد تردید قرار دهند. اما من فکر می کنم مخاطبان اینها بخوبی در می یابند که این خبرها دروغ و نادرست است.فکر می کنم با موضعی که اصلاح طلبان در مورد انتخابات آتی گرفته اند برای همه روشن است که این یک انتخابات مهندسی شده و نمایشی است و اگر حاکمیت می توانست اینرا هم مثل انتخابات دور سوم شوراهای شهر و روستا درسال گذشته به تعویق بیاندارد حتما به تعویق می انداخت و این انتخابات راهم برگزار نمی کرد. ولی به هر حال به دلیل یک اجبار عرفی و قانونی به یک شکلی می خواهد برگزارش کند.آن گزارش مجلس هم نشان دهنده عصبانیت شدید آنها از این موضع اصلاح طلبان است. و همین موضع اصلاح طلبان موجب شده تعداد افرادی که نامزد شدند نسبت به انتخابات گذشته مجلس 30 درصد کاهش پیدا کند.

"قانون را فصل‏ الخطاب بدانید. انتخابات اصلاً براى چیست؟ انتخابات براى این است که همه‏ى اختلافها سر صندوق رأى حل و فصل بشود. باید در صندوقهاى رأى معلوم بشود که مردم چى میخواهند، چى نمیخواهند؛ نه در کف خیابانها. اگر قرار باشد بعد از هر انتخاباتى آنهائى که رأى نیاوردند، اردوکشى خیابانى بکنند، طرفدارانشان را بکشند به خیابان؛ بعد آنهائى که رأى آورده‏اند هم، در جواب آنها، اردوکشى کنند، بکشند به خیابان، پس چرا انتخابات انجام گرفت؟ تقصیر مردم چیست؟ این مردمى که خیابان، محل کسب و کار آنهاست، محل رفت و آمد آنهاست، محل زندگى آنهاست، اینها چه گناهى کردند؟ که ما میخواهیم طرفدارهاى خودمان را به رخ آنها بکشیم؛ آن طرف یک جور، این طرف یک جور. براى نفوذىِ تروریست - آن کسى که میخواهد ضربه‏ى تروریستى بزند - مسئله‏ى او مسئله‏ى سیاسى نیست؛ براى او چه چیزى بهتر از پنهان شدن در میان این مردم؛ مردمى که میخواهند راهپیمائى کنند یا تجمع کنند. اگر این تجمعات پوششى براى او درست کند، آنوقت مسئولیتش با کیست؟ الان همین چند نفرى که در این قضایا کشته شدند؛ از مردم عادى، از بسیج، جواب اینها را کى‏ بناست بدهد؟ واکنشهائى که به اینها نشان داده خواهد شد - تو خیابان از شلوغى استفاده کنند، بسیج را ترور کنند، عضو نیروى انتظامى را ترور کنند - که بالاخره واکنشى به وجود خواهد آورد، واکنش احساسى خواهد بود. محاسبه‏ى این واکنشها با کیست؟ انسان دلش خون میشود از بعضى از این قضایا؛ بروند توى کوى دانشگاه، جوانها را، دانشجوها را - آن هم دانشجوهاى مؤمن و حزب‏اللهى را، نه آن شلوغ‏کن‏ها را - مورد تهاجم قرار بدهند، آنوقت شعار رهبرى هم بدهند! دل انسان خون میشود از این حوادث. زورآزمائى خیابانى بعد از انتخابات کار درستى نیست، بلکه به چالش کشیدن اصل انتخابات و اصل مردم‏سالارى است. من از همه میخواهم به این روش خاتمه بدهند. این روش، روش درستى نیست. اگر خاتمه ندهند، آنوقت مسئولیت تبعات آن، هرج و مرج آن، به عهده‏ى آنهاست. این تصور هم غلط است که بعضى خیال کنند با حرکات خیابانى، یک اهرم فشارى علیه نظام درست میکنند و مسئولین نظام را مجبور میکنند، وادار میکنند تا به عنوان مصلحت، زیر بار تحمیلات آنها بروند. نه، این هم غلط است. اولاً تن دادن به مطالبات غیر قانونى، زیر فشار، خود این، شروع دیکتاتورى است. این اشتباه محاسبه است؛ این محاسبه‏ى غلطى است. عواقبى هم اگر پیدا کند، عواقبش مستقیماً متوجه فرماندهان پشت صحنه خواهد شد. اگر لازم باشد، مردم آنها را هم در نوبت خود و وقت خود خواهند شناخت. "