مزروعی : باسلام ،برادرعزیزناشناس ! در تردید بودم که نظرشما را بدلیل ادبیاتش انتشار بدهم یانه؟ اما همین که امثال بنده را مورد لطف خود قرار داده اید موجب شد تا با شما ارتباط برقرار کنم با امید به اینکه ادبیاتتان تغییر کند .
1 - خوشبختانه در فضای مجازی همه کاربران قدرت انتخاب کامل دارند وهیچکس مجبور به انجام کاری نیست وشما هم اجبار ندارید مطالب بنده را که ذکر بدیهیات وتکرارمکررات است بخوانبد واینگونه جوش بیاورید که کاربرد برخی واژه را ندانید واینکه نوع واژه وجملات حکایت از فرهنگ وسواد نویسنده می کند.
2 - اگر شما در کل نوشته های من بتوانید دلیلی بر مدعای خودتان(فاضل ودانشمند وکارآمد) پیدا کنید حق باشماست! بنده هرگز جنین مدعایی نداشته وندارم مگر شما اصرار داشته باشید!من در حد یک شهروند ودر حد دانش وفهم خودم وبمناسبت نظراتم را ارائه می کنم آیا شما می خواهید در این حد هم نظرندهم؟ آیا نظر دادن بنده جای شما را تنگ کرده است؟ ظاهرا شما در حد یک شهروند هم برای امثال بنده حقوق قائل نیستید چه برسد به حق حیات؟ درضمن اظهار نظر نمی تواند ناشی از نا آگاهی باشد حتما ناشی از آگاهی است اما در مورد چند وچون آگاهی جای بحث ومناقشه وجود دارد.
3 - هرچند غالب ما یرانیان برای فرار از بحث دقیق وراهگشا به کلی گویی وواژه های خاص پناه می بریم وبیشتر بدنیال خراب کردن رقیب با اتهام زنی و...هستیم اما تا زمانی که مصداق های خود رادرمورد"حماقت های امثال شما تا کنون آسیب های بسیار به جامعه تحمیل کرده و تنها خودتان کبک سر در برفید که هیچ نمی بینید " ارائه نکنید طبعا مدعای شما ارزشی ندارد وبنده هم متوجه نمی شود کجا سرم را زیر برف کرده ام! وامیدوارم شما اینکار را بکنید وبدانید که این به نفع بنده وشما ودیگرانی است که داوطلبانه اینها را می خوانند.باور کنید اگر شما بتوانید آسیب هایی را که از ناحیه امثال بنده (که تقریبا هیچکاره ایم) به جامعه می رسد برشمارید ومارا از نا آگاهی بدر آورید خدمت بزرگی به ما وجامعه کرده اید ! لابد زورتان به آنهائیکه که کاری هستند ودر حال خدمت تمام وقت به بندگان خدا نمی رسد!