طبق آمار رسمي درآمد ايران از صادرات نفت و گاز در 26 سال پس از انقلاب (سال‌هاي 58 الي 83) برابر با 823ر447 ميليون دلار بوده است، در حالي كه درآمد حاصل از همين رقم در دو سال 84 و 85 به بيش از 100 ميليارد دلار بالغ مي‌شود. به عبارت روشن دولت‌هاي پس از انقلاب طي 26 سال 5/4 برابر دولت فعلي در دو سال اخير منابع براي تامين هزينه‌هاي جاري و عمراني كشور در اختيار داشته‌اند (با ناديده گرفتن درآمد مالياتي و ساير درآمدها) . سوال مهمي كه در آستانهء ارايه و تصويب لايحهء بودجهء سال 86 در عرصهء عمومي و در رابطه با عملكرد دولت نهم و مجلس هفتم قابل طرح است اين‌كه در مقابل هزينهء اين رقم چشم‌گير و حيرت‌انگيز چه دستاوردهايي نصيب اقتصاد كشور و مردم شده است؟ و چند گام جمهوري اسلامي ايران در مسير توسعهء اقتصادي و تحقق سند چشم‌انداز 20 ساله به پيش رفته است؟ و ...از آن‌جا كه آقاي احمدي‌نژاد رييس دولت نهم به گونه‌اي مستقيم عملكرد اقتصادي كشور در 26 سال 58 الي 83 را مورد انتقاد قرار داده و اعلام كرده‌اند كه سازمان مديريت و برنامه‌ريزي در همهء اين سال‌ها كشور را به بيراهه برده است و به همين دليل قصد دارند به اصلاح و سازمان‌دهي اين نهاد بپردازند به طور مشخص بايد معلوم دارند كه هزينهء حداقل يكصد ميليارد دلار در دو سال اخير و در ذيل دولت ايشان در مقايسه با دولت‌هاي قبلي چه تحولي در اقتصاد كشور ايجاد كرده است؟ و چه چشم‌اندازي را بر روي توسعه و پيشرفت و تحقق عدالت اجتماعي باز كرده است؟ و ...